Scenariusz korzystania z promieniowania słonecznego w Polsce zapewniający efektywną skórną syntezę witaminy D3 u osób z II i III fototypem - Narbutt, Joanna; Lesiak, Aleksandra; Krzyścin, Janusz; Rajewska-Więch, Bonawentura (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2016)
Wprowadzenie . Podstawowym źródłem witaminy D 3 w organizmie człowieka jest jej skórna synteza pod wpływem ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe (UV). Obecnie ograniczony czas pobytu ludzi na wolnym powietrzu jest jedną z przyczyn deficytu tej witaminy. Dla osiągnięcia zalecanej dziennej dawki witaminalnej 2000 IU nie wystarczy przypadkowe naświetlanie i dlatego należy opracować odpowiednią strategię postępowania, biorąc pod uwagę warunki klimatyczne w Polsce. Cel pracy. Zaprezentowanie scenariusza pobytu w miejscach nasłonecznionych w Polsce, tak aby uzyskać wymaganą dzienną dawkę witaminy D 3 bez narażenia się na nadmierne promieniowanie rumieniotwórcze. Materiał i metodyka . Zastosowano model matematyczny do wyznaczenia dawek promieniowania ultrafioletowego dla następujących scenariuszy pobytu na wolnym powietrzu: zastosowanie przez cały czas kremu z wysokim faktorem (SPF), krótkie początkowe opalanie bez ochrony i fotoprotekcja w dalszej części dnia. Obliczenia przeprowadzono dla osób z fototypem II i III przebywających w popularnych miejscowościach wypoczynkowych w Polsce w sezonie wiosenno-letnim. Wyniki. W Polsce w okresie wiosenno-letnim możliwa jest skórna synteza witaminy D 3 w ilości 2000 IU dziennie bez pojawienia się rumienia na skórze. Dla osób z fototypem skóry II lub III wystarczy krótki (20–30-minutowy) pobyt w miejscach nasłonecznionych w godzinach okołopołudniowych. Następnie należy zastosować filtr z SPF30. Ubranie powinno odsłaniać co najmniej ręce i nogi od kolan w dół. Wnioski . Unikanie nasłonecznienia w godzinach okołopołudniowych lub stosowanie fotoprotekcji przez cały czas pobytu na wolnym powietrzu nie pozwala na uzyskanie właściwych dawek witaminy D 3 .