Analiza śmiertelnych obrażeń postrzałowych w materiale Zakładu Medycyny Sądowej w Białymstoku w latach 1964–2015 - Ptaszyńska-Sarosiek, Iwona; Filimoniuk, Karolina; Cwalina, Urszula; Niemcunowicz-Janica, Anna (Archiwum Medycyny Sądowej i Kryminologii/Archives of Forensic Medicine and Criminology, 2016)
Cel pracy: Analiza śmiertelnych przypadków obrażeń postrzałowych na podstawie protokołów sekcyjnych Zakładu Medycyny Sądowej UM w Białymstoku. Materiał i metody: Badaniami objęto 87 przypadków śmiertelnych ran postrzałowych w latach 1964–2015 na terenie Polski północno-wschodniej. Przypadki analizowano pod kątem takich danych demograficznych, jak płeć, wiek, miejsca zamieszkania denatów, oraz pod kątem pory roku, okoliczności zaistniałego zdarzenia i przyczyny zgonu. W badaniach uwzględniono także zawartość alkoholu etylowego w organizmie osób pokrzywdzonych. Przeprowadzono analizę statystyczną przy użyciu testów Manna-Whitneya i Kruskal-Wallisa. Wyniki: Większość ofiar stanowili mężczyźni, którzy najczęściej popełniali samobójstwo. Najwięcej przypadków samobójstw dotyczyło obrażeń postrzałowych w obrębie głowy. Drugą najczęstszą lokalizacją ran postrzałowych wśród ludzi, którzy zginęli w innych niż samobójstwo okolicznościach, były obrażenia postrzałowe klatki piersiowej. Większość mężczyzn w chwili zgonu była pod wpływem alkoholu. Wnioski : Rocznie na terenie Białegostoku i okolic stwierdza się średnio 2 przypadki postrzałów śmiertelnych. W większości ofiarami byli młodzi mężczyźni, samobójcy, w wieku 21–30 lat, mieszkający w mieście. Najczęstszą przyczyną zgonów wśród podejrzanych o popełnienie samobójstwa były rany postrzałowe okolicy klatki piersiowej i czaszki. Większość mężczyzn była w stanie nietrzeźwości w chwili zgonu.