Inhibitory kinazy tyrozynowej i przekaźnictwo sygnału: mechanizmy molekularne w aspekcie najnowszych danych - Constantine Zografos, George; John Domeyer, Philip (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2005)
W ostatnich dziesięcioleciach nastąpił gwałtowny rozwój wiedzy dotyczącej zaburzeń genetycznych warunkujących powstawanie i wzrost guzów nowotworowych. Wiedza ta z kolei umożliwiła opracowanie nowych, celowanych terapii przeciwnowotworowych, mających za zadanie wybiórcze hamowanie funkcji białek kodowanych przez uszkodzone geny. Gen bcr-abl będący onkogenem koduje białko o aktywności kinezy tyrozynowej. Inhibitory szlaków transdukcji sygnału wybiórczo hamują uszkodzone mechanizmy wewnątrzkomórkowego przekazu informacji od błony komórkowej do jądra. Zaburzenia w transdukcji sygnału mogą wybitnie zakłócić takie mechanizmy komórkowe, jak proliferacja, apoptoza, czy adhezja i w konsekwencji doprowadzić do transformacji nowotworowej danej komórki. Skuteczność preparatu STI571 (Gleevec) w terapii chorych z CML daje nadzieje na istotny postęp w celowanym leczeniu nowotworów. STI571 skutecznie eliminuje komórki wykazujące ekspresję genu Bcr-Abl zarówno w warunkach in vitro , jak i in vivo . Jest skuteczny zarówno w przewlekłej, stabilnej fazie choroby oraz w kryzie blastycznej w przebiegu CML, jak również w ostrej białaczce limfocytarnej Ph+. Wykrycie STI571 uznaje się za przełom w terapii nowotworów. Prawdopodobnie w krótkim czasie będziemy mieli do czynienia z dużą liczbą nowych preparatów wybiórczo działających na określone cząsteczki biorące udział w procesach transformacji nowotworowej. W niniejszym artykule, na przykładzie preparatu STI571 (Gleevec), omawiane są mechanizmy transdukcji sygnału oraz zasady działania ich inhibitorów.