Wpływ polimorfizmów genu czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego VEGF-A na wyniki leczenia doszklistkowymi iniekcjami czynnika anty-VEGF u chorych na wysiękową postać zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem - Kubicka-Trząska, Agnieszka; Karska-Basta, Izabella; Dziedzina, Sylwia; Sanak, Marek; Romanowska-Dixon, Bożena (Klinika Oczna / Acta Ophthalmologica Polonica, 2017)
Cel : określenie związku między polimorfizmami genu kodującego czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego VEGF-A (rs2146323; rs699947) a ryzykiem wystąpienia wysiękowej postaci zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem oraz ocena ich wpływu na efekt leczenia doszklistkowymi iniekcjami czynnika anty-VEGF. Materiał i metody : badaniami objęto 106 chorych na zwyrodnienie plamki związane z wiekiem leczonych doszklistkowymi iniekcjami ranibizumabu i/lub bewacyzumabu. W ocenie skuteczności leczenia porównywano wyjściową najlepszą skorygowaną ostrość wzroku oraz grubość centralnej siatkówki zobrazowaną badaniem optycznej koherentnej tomografii z wynikami badań kontrolnych wykonywanych co miesiąc. Okres obserwacji wynosił 6 miesięcy. Grupę kontrolną stanowiło 60 osób, u których wykluczono zwyrodnienie plamki związane z wiekiem. Badania przeprowadzono z użyciem genotypowania technologią TaqMan firmy Applied Biosystems. Wyniki : polimorfizm rs2146323 genu VEGF-A nie wykazał związku z rozwojem zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem, miał natomiast wpływ na wyniki leczenia doszklistkowymi iniekcjami czynnika anty-VEGF. Osoby z genotypem CC w polimorfizmie VEGF-A rs2146323 lepiej reagowały na leczenie niż osoby z genotypem AC. Pod koniec okresu obserwacji u chorych na zwyrodnienie plamki związane z wiekiem, u których stwierdzono genotyp CC w polimorfizmie VEGF-A rs2146323, odnotowano lepszą ostateczną najlepszą skorygowaną ostrość wzroku i we wszystkich tych przypadkach istotną redukcję centralnej grubości siatkówki w porównaniu do odnośnych parametrów u osób bez tego genotypu [OR = 2,65, 95% CI (1,17–5,99); p = 0,0171]. U chorych niereagujących na leczenie lub reagujących słabo (25,47%) genotyp CC polimorfizmu rs2146323 występował w 28,85% przypadków, genotyp AC tego polimorfizmu natomiast – w 61,54% przypadków (p = 0,0128). Nie wykazano zależności między występowaniem polimorfizmu rs699947 VEGF-A a rozwojem zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem, jak i jego wpływu na wyniki leczenia u chorych z badanej grupy. Wnioski : wyniki naszych obserwacji wykazały, że polimorfizmy rs2146323 oraz rs699947 VEGF-A nie mają wpływu na rozwój zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem. Polimorfizm rs2146323 jednakże moduluje odpowiedź na leczenie doszklistkowymi iniekcjami czynnika anty-VEGF. Genotyp CC tego polimorfizmu kojarzy się z lepszą odpowiedzią, genotyp AC zaś jest związany ze słabą odpowiedzią na miejscowe leczenie antyangiogenne.