Nowe substancje psychoaktywne w Polsce. Analiza rozwiązań i skutków polityki - Bujalski, Michał; Dąbrowska, Katarzyna; Wieczorek, Łukasz (Alcoholism and Drug Addiction/Alkoholizm i Narkomania, 2017)
Wprowadzenie : Celem artykułu jest analiza procesu tworzenia i implementacji polityki wobec nowych substancji psychoaktywnych (NSP) w Polsce w kontekście trudności definicyjnych i legislacyjnym, reakcji społecznych, rynku, implementacji strategii profilaktycznych i wiedzy naukowej. Nowe substancje psychoaktywne i polityka wobec nich w Polsce : Nowe substancje psychoaktywne w Polsce podlegają zarówno przepisom prawa karnego, jak i administracyjnego. W polskim prawie funkcjonują obecnie dwie definicje odnoszące do NSP oraz dwie listy, na których mogą zostać umieszczone: załącznik do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i załącznik do rozporządzenia ministra zdrowia. Zmianom w legislacji i rozszerzaniu listy substancji zakazanych w latach 2009–2015 towarzyszył wzrost szkód zdrowotnych, a początkowe sukcesy działań wymierzonych w NSP zostały przyćmione efektami odrodzenia się ich rynku. Krytyka polityki wobec nowych substancji psychoaktywnych w Polsce : Nowe substancje psychoaktywne stanowiły wyzwanie dla polityki narkotykowej w Polsce, począwszy od ustalenia ich definicji, poprzez stworzenie ram dla interwencji, monitoringu i oceny ryzyka, do działań istytucjonalnych, komunikacji ryzyka i lecznictwa. Koncentracja polityki na ograniczaniu podaży NSP miała wady: strategia okazała czasochłonna i mało skuteczna. Rynek NSP zmieniał się dynamicznie, dostęp do rzetelnej wiedzy o tych substancjach był ograniczony, a polityka wobec NSP – tworzona przez szereg instytucji – miała wady i braki w zasobach strukturalnych i finansowych. Wnioski : Zjawisko NSP opiera się w znacznej mierze na sprawczości indywidualnej i efektywności ekonomicznej, rozbudowanej logistyce, nowych technologiach, elastyczności i wrażliwości rynku na potrzeby klientów. Stanowi wyzwanie dla polityki narkotykowej oraz ryzyko, którego nie można skutecznie kontrolować za pomocą „tradycyjnych” represywnych narzędzi polityki.