Leczenie chirurgiczne raka nerki. Czop nowotworowy w lokalnych naczyniach żylnych jako istotny problem chirurgiczny - Borówka, Andrzej; Dobruch, Jakub (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2005)
Wśród nowotworów złośliwych nerki dominuje rak nerkowokomórkowy. Częstość jego rozpoznawania zwiększa się istotnie w ostatnich latach. Dzięki upowszechnieniu badań obrazowych, zwłaszcza ultrasonografii przezpowłokowej jamy brzusznej, wykonywanych z powodu dolegliwości niezwiązanych z chorobami narządów układu moczowego, zwiększa się częstość przypadkowego wykrywania guzów nerki, w tym także guzów złośliwych i dominującego wśród nich raka nerkowokomórkowego. Jedną z form szerzenia się tego nowotworu jest wnikanie masy guza do żyły nerkowej oraz do żyły głównej dolnej. Istnienie nowotworowego czopa żylnego, stwierdzane u 4–10 proc. chorych operowanych z powodu raka nerkowokomórkowego, nie jest per se czynnikiem niekorzystnym rokowniczo. Dlatego chorych bez przerzutów odległych, u których rozpoznaje się czop, należy poddać radykalnemu leczeniu chirurgicznemu, polegającemu na radykalnej nefrektomii i usunięciu czopa, niezależnie od tego, czy zajmuje on jedynie podwątrobowy odcinek żyły głównej dolnej, czy sięga aż do prawego przedsionka serca, jednak pod warunkiem, że leczenie chirurgiczne przyczyni się do poprawy rokowania u tych chorych. Usunięcie czopa rozciągającego się w obrębie żyły głównej dolnej do poziomu przepony nie stwarza istotnej trudności. Natomiast usunięcie czopa z ponadprzeponowego odcinka żyły głównej dolnej oraz czopa sięgającego do prawego przedsionka serca wymaga współdziałania urologa z torako- lub kardiochirurgiem. Przeżycie chorych poddanych operacji radykalnej z powodu raka nerkowokomórkowego z żylnym czopem nowotworowym zależy głównie od stopnia zaawansowania i złośliwości guza pierwotnego.