Łuszczyca. Rekomendacje diagnostyczno-terapeutyczne Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego. Część II: łuszczyca umiarkowana do ciężkiej - Reich, Adam; Szepietowski, Jacek; Adamski, Zygmunt; Chodorowska, Grażyna; Kaszuba, Andrzej; Krasowska, Dorota; Lesiak, Aleksandra; Maj, Joanna; Narbutt, Joanna; Osmola-Mańkowska, Agnieszka; Owczarczyk-Saczonek, Agnieszka; Owczarek, Witold; et al. (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2018)
Druga część rekomendacji diagnostyczno-terapeutycznych Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego dotyczących łuszczycy odnosi się przede wszystkim do przypadków choroby o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, w których niezbędne jest zastosowanie fototerapii lub leczenia ogólnego. Obecnie w terapii łuszczycy rekomendowane są zarówno klasyczne leki przeciwłuszczycowe (metotreksat, cyklosporyna, acytretyna), leki biologiczne hamujące TNF- (adalimumab, etanercept, infliksymab), interleukiny 12 i 23 (ustekinumab), jak i nowe leki – inhibitory interleukiny 17 (sekukinumab, iksekizumab) i nowe inhibitory interleukiny 23 (guselkumab, tildrakizumab). Rekomendacje dotyczą również nowych substancji drobnocząsteczkowych: apremilastu i estru dimetylowego kwasu fumarowego. W części łuszczycy o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego uzasadnione jest wykorzystanie fototerapii lub fotochemoterapii. W niniejszych rekomendacjach podsumowano zasady stosowania leczenia przeciwłuszczycowego w praktyce dermatologicznej, skuteczność poszczególnych metod leczenia, ich bezpieczeństwo oraz dostępne metody zapobiegania objawom niepożądanym.