Rola endostatyny w patogenezie procesu łuszczycowego - Zalewska, Anna; Sysa-Jędrzejowska, Anna; Narbutt, Joanna (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2005)
Łuszczyca charakteryzuje się wzmożoną angiogenezą, której odzwierciedleniem wydaje się być wzrost stężenia czynników stymulujących i obniżenie czynników hamujących ten proces zarówno w surowicy, jak i tkankach. Endostatyna jest naturalnie występującym czynnikiem hamującym angiogenezę. Celem pracy była ocena stężenia endostatyny w różnych fazach aktywności łuszczycy zwykłej. Do badań zakwalifikowano 99 chorych w aktywnej fazie łuszczycy zwykłej, u których stosowano jedną z czterech metod leczenia: cignolinę, metodę Ingrama, metodę Goeckermana lub metotreksat. Grupę kontrolną stanowiło 40 zdrowych ochotników. Nasilenie procesu chorobowego określano za pomocą indeksu PASI. Krew pobierano przed włączeniem leczenia oraz po 3 tyg. jego stosowania. Ocenę stężenia endostatyny w osoczu przeprowadzono przy użyciu metody ELISA. Wykazano, że stężenie endostatyny było znacząco wyższe u chorych w stosunku do grupy kontrolnej (p<0,001), niezależnie od nasilenia zmian skórnych. Ponadto stwierdzono istotny statystycznie (p<0,001) wzrost stężenia endostatyny w osoczu chorych po 3 tyg. leczenia, niezależnie od stosowanej metody. Uzyskane wyniki wskazują na wzrost aktywności procesów antyangiogennych w trakcie ustępowania zmian łuszczycowych.