Reaktywne zapalenie stawów – problem interdyscyplinarny - Biało-Wójcicka, Ewelina; Rutkowska, Karolina; Wysocka-Dubielecka, Kalina (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2018)
Reaktywne zapalenie stawów to jałowe zapalenie błony maziowej, ścięgien i powięzi wywołane reakcją immunologiczną na zakażenie o odległej lokalizacji. Jest zazwyczaj asymetryczne. Występuje ok. 4 tygodnie po przebytym zakażeniu układu moczowo-płciowego (najczęściej wywołanym przez Chlamydia trachomatis lub Neisseria gonorrhoeae) lub przewodu pokarmowego (najczęściej Shigella enteritidis, Salmonella typhimurium lub Salmonella enteritidis, Campylobacter jejuni, Yersinia enterocolitica). Typową triadę objawów stanowią: zapalenie stawów, zapalenie spojówek i zapalenie cewki moczowej. Chorują najczęściej mężczyźni między 20. a 50. rokiem życia. U znacznego odsetka chorych z reaktywnym zapaleniem stawów występuje antygen HLA-B27. Obecność tego antygenu zwiastuje cięższy przebieg i wystąpienie powikłań pozastawowych. Choroba może mieć przebieg nawrotowy, czasami ustępuje, nie pozostawiając trwałych następstw, a w niektórych przypadkach ewoluuje w kierunku innych spondyloartropatii.