Udary mózgu u dzieci do 5. roku życia - Rosińczuk-Tonderys, Joanna; Żerkowska, Urszula; Uchmanowicz, Izabela; Kalisz, Agnieszka (Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa, 2011)
Wstęp . Udar niedokrwienny i krwotoczny występują w populacji dziecięcej z częstością 2,5/100 000/rok, a więc częściej niż guzy nowotworowe mózgu. Relatywnie częste są udary w okresie noworodkowym, a także w okresie płodowym (od 14. tygodnia), których najczęstszymi przyczynami są czynniki matczyne. Cel pracy . Celem pracy było przedstawienie czynników ryzyka ze strony matki i dziecka mających wpływ na wystąpienie udarów mózgu u dzieci i omówienie podjętych metod rehabilitacji i usprawniania psychoruchowego tych dzieci. Materiał i metody . Badania przeprowadzono na Oddziale Patologii Noworodka oraz na Oddziale Neurologii Dziecięcej w Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalu Chorób Dziecięcych im. J. Korczaka we Wrocławiu w okresie od października 2007 roku do marca 2008 roku. Badania przeprowadzono na podstawie ankiety skierowanej do matek dzieci, u których po porodzie stwierdzono udar mózgu. Wyniki . Z analizy badań wynika, że u 70% przebadanych dzieci stwierdzono udar krwotoczny, natomiast u 30% udar niedokrwienny. Czynnikami predysponującymi do powstania udaru mózgu u dzieci były choroby matki w czasie ciąży oraz systematyczne przyjmowanie leków przez kobiety w ciąży, palenie tytoniu i stosowanie innych używek. Najwięcej porodów odbyło się przed wyznaczonym terminem, a ponad połowa badanych dzieci, u których rozpoznano udar mózgu, urodziła się przez cesarskie cięcie. Najczęstszymi następstwami udaru mózgu u dzieci były zaburzenia widzenia, słuchu oraz padaczka. Wnioski . Metoda Vojty była najczęstszą techniką stosowaną w rehabilitacji dzieci po udarze mózgu, ponad połowa dzieci korzystała z terapii wspomagających. Problemy Pielęgniarstwa 2011; 19 (1): 13–20