Zasoby osobiste pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc - Majda, Anna; Józefowska, Henryka (Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa, 2009)
Wstęp. Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) stanowi poważny problem zdrowia publicznego. Zgodnie ze współczesnym paradygmatem zdrowia, zasoby osobiste mają istotne znaczenie w funkcjonowaniu człowieka z chorobą przewlekłą. Na leczenie i przebieg POChP wywierają także wpływ prawidłowe zachowania zdrowotne. Cel pracy. Celem pracy było poznanie zasobów osobistych, zachowań zdrowotnych pacjentów z POChP oraz wykazanie zależności między nimi. Materiał i metody. Badaniami objęto 105 pacjentów z POChP hospitalizowanych z powodu zaostrzenia choroby w wybranych oddziałach pulmonologicznych na terenie Śląska. Do badań wykorzystano autorski kwestionariusz ankiety, wystandaryzowane narzędzia badawcze: Skalę Uogólnionej Własnej Skuteczności, Skalę Akceptacji Choroby, Test Fagerstrőma. Wyniki. U pacjentów z POChP zasoby osobiste, takie jak poczucie własnej skuteczności, było na niskim, a akceptacja choroby na średnim poziomie. Istniał związek pomiędzy posiadanymi przez badanych zasobami osobistymi a częstością zaostrzeń POChP (0,5 < r p < 0,7; p = 0,05). Wyniki badań nie wykazały istnienia zależności pomiędzy zasobami osobistymi a aktywnością fizyczną badanych. Istniała zależność między poziomem poczucia własnej skuteczności i akceptacji choroby badanych z niepaleniem przez nich tytoniu (chi 2 = 3,84; p = 0,05). Wnioski. Istnieje potrzeba większego zaangażowania w poprawę zasobów osobistych pacjentów z POChP oraz motywowanie ich do zmiany zachowań zdrowotnych zarówno lekarzy, jak i pielęgniarek.