Choroby tarczycy jako poważny problem medyczny w Polsce - Ponichtera, Angelika; Borowiak, Ewa (Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa, 2008)
Choroby gruczołu tarczowego dotyczą w naszym kraju dużej grupy osób. Istnieje jednak niewiele informacji na ten temat. Celem pracy była analiza znaczenia wczesnego diagnozowania chorób tarczycy oraz edukowania społeczeństwa w zakresie objawów schorzeń tarczycy. W pracy przeprowadzono analizę danych statystycznych dotyczących częstości występowania chorób tarczycy w Polsce oraz przegląd piśmiennictwa charakteryzującego obraz kliniczny tych schorzeń - sposoby ich diagnozowania i leczenia. Wiele osób w naszym kraju (219 200) nie poddało się nigdy badaniom laboratoryjnym w kierunku chorób tarczycy. Nieleczone schorzenie tarczycy wiąże się z występowaniem licznych powikłań. Obraz kliniczny jest odmienny dla niedoczynności i nadczynności tarczycy. Rak tarczycy może nie wywoływać żadnych objawów poza wystąpieniem guzków na szyi. Leczenie jest zróżnicowane w zależności od rodzaju choroby. Późna diagnostyka schorzeń tarczycy wskazuje na niski poziom wiedzy społeczeństwa w aspekcie czynników mających negatywny wpływ na rozwój tarczycy a także objawów charakterystycznych dla chorób tego gruczołu. Wydaje się, że pobieżność informacji na ten temat sprawia, że wiele osób ignoruje pojawienie się pierwszych objawów choroby. Zwiększenie edukacji w zakresie problematyki schorzeń tarczycy może zmniejszyć częstość występowania powikłań związanych z chorobą, jak również doprowadzić do szybszego wyrównania hormonów tarczycy poprzez wdrożenie odpowiedniego leczenia. Tworzenie programów edukacyjnych między innymi w zakresie schorzeń tarczycy stanowi duże wyzwanie dla pielęgniarek.