Różne formy kontaktu rodziców z dzieckiem przed narodzeniem - Łukasik, Renata; Woś, Halina (Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa, 2013)
Okres dziewięciu miesięcy życia wewnątrzmacicznego jest pierwszym ważnym etapem życia człowieka, czasem intensywnego rozwoju psychofizycznego. Dziecko w łonie matki jest zdolne do reagowania na próby nawiązania kontaktu. Przyszli rodzice, komunikując się z dzieckiem przed jego narodzeniem, mogą je uczyć i wychowywać. Komunikacja prenatalna stanowi podłoże do rozwoju silnej więzi emocjonalnej pomiędzy nienarodzonym dzieckiem i jego rodzicami, jest dla rodziców źródłem pozytywnych przeżyć. Celem niniejszej pracy było przedstawienie różnych form kontaktu rodziców z nienarodzonym dzieckiem, reakcji płodu na te zachowania. Wnioski. 1. Wiedza rodziców na temat okresu prenatalnego w życiu dziecka warunkuje próby nawiązania z nim kontaktu. 2. Dziecko nienarodzone jest wyposażone w zdolność reagowania na bodźce skierowane do niego przez rodziców. 3. Nowoczesne techniki obrazowania, takie jak USG oraz personel medyczny opiekujący się kobietą w ciąży mogą pomóc rodzicom w nawiązaniu więzi z nienarodzonym dzieckiem. Problemy Pielęgniarstwa 2013; 21 (1): 137–140