Dostępność opieki dla osób starszych w Polsce na przykładzie miasta Szczecin - Bażydło, Marta; Karakiewicz, Anna; Lubkowska, Anna; Karakiewicz, Beata (Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa, 2013)
Wstęp. Dwudziesty pierwszy wiek jest nazywany „wiekiem starzejących się społeczeństw”. W pierwszej dekadzie obecnego wieku więcej niż 60 lat miał co piąty Europejczyk i co dziesiąta osoba na świecie. Jest to efekt trwającej transformacji demograficznej. Cel. Celem pracy był opis i analiza opieki nad osobami starszymi w Polsce na przykładzie miasta Szczecin. Materiał i metody. Badaniami objęto instytucjonalne formy opieki nad osobami starszymi na terenie miasta Szczecin. Metodą badawczą był sondaż diagnostyczny, który przeprowadzono techniką ankiety połączonej z wywiadem. Wyniki i wnioski. W Polsce za organizację opieki nad osobami starszymi odpowiadają resort zdrowia oraz resort polityki społecznej. Opieka ta jest sprawowana także przez firmy prywatne. W Szczecinie opiekę osobom starszym zapewniają 22 placówki. Wśród nich znajdują się: podmioty pielęgniarskiej opieki długoterminowej, zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy, hospicjum domowe i stacjonarne, domy pomocy społecznej, działy wsparcia dziennego, otwarte usługi opiekuńcze, prywatne stacjonarne placówki. Z usług placówek korzysta 2,34% szczecińskich seniorów. Większość klientów korzysta z form pomocy oferowanych przez pomoc społeczną. Czas oczekiwania na możliwość skorzystania z placówek zazwyczaj wynosi kilka miesięcy. W Szczecinie usługi opiekuńcze dla osób starszych zapewniane są głównie przez pomoc społeczną. Dostępność do szczecińskich placówek jest niska. Im szerszy zakres usług, tym dłuższy czas oczekiwania na możliwość rozpoczęcia korzystania z oferty placówki.