Ocena wpływu leczenia anemii erytropoetyną na efektywność planowanej chemioterapii u chorych na nowotwory złośliwe na podstawie danych klinicznych i wybranych parametrów - Pawlicki, Marek; Kulpa, Jan; Żuchowska, Beata; Rychlik, Urszula; Stasik, Zofia (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2005)
Anemia jest często występującym powikłaniem u chorych na nowotwory. Może ona być wyłącznie następstwem obecności nowotworu (tzw. anemia towarzysząca nowotworom – cancer-related anemia – CRA) lub rozwijać się pod wpływem stosowanych metod terapeutycznych – radioterapii lub chemioterapii. Celem podjętych badań była ocena efektywności leczenia anemii erytropoetyną. Badania te przeprowadzono w grupie 68 chorych na różne nowotwory złośliwe, poddanych leczeniu erytropoetyną ze względu na obecność anemii przed rozpoczęciem chemioterapii przeciwnowotworowej lub rozwijającej w jej następstwie. Tylko u 52,4 proc. chorych stwierdzono wzrost stężenia hemoglobiny o co najmniej 2,0 g/dl w następstwie podawania erytropoetyny. Odsetek dobrze reagujących na terapię był niższy od podawanych przez inne ośrodki. Leczenie było dobrze tolerowane. Tylko u jednego chorego (1,47 proc.) konieczne było zakończenie leczenia z powodu zakrzepicy żył głębokich. Efektywność leczenia erytropoetyną wydaje się zależeć w znacznym stopniu od stanu sprawności chorych, wyjściowego poziomu hemoglobiny (<8,5 g/dl), czasu trwania chemioterapii.