Postawa ciała u otyłych dzieci – związek z aktywnością fizyczną - Brzęk, Anna; Sołtys, Jacek; Gallert-Kopyto, Weronika; Gwizdek, Katarzyna; Plinta, Ryszard (Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism, 2016)
Wstęp. Współczesny świat urządzeń elektronicznych proponuje dzieciom i młodzieży różnorodne formy spędzania wolnego czasu, ograniczając tym samym naturalną potrzebę ruchu, konieczną do prawidłowego rozwoju psychomotorycznego. Sedenteryjny tryb życia sprzyja zwiększaniu masy ciała, a tym samym rozwojowi nieprawidłowości postawy ciała. Celem pracy była ocena postawy ciała, form spędzania wolnego czasu, a także ilości godzin spędzanych z użyciem urządzeń elektronicznych u dzieci z otyłością. Materiał i metody. Badaniom poddano 51 dzieci z otyłością (BMI powyżej 95 centyla) – grupa A oraz 69 dzieci z prawidłowym ciężarem ciała w wieku 9–13 lat (10,98 ± 1,29) – grupa B. Postawę ciała oceniono skoliometrem, inklinometrem cyfrowym i pionem, obliczono współczynnik Hump, przyjmując za normy rekomendacje SOSORT. Obliczono czas spędzany przed urządzeniami elektronicznymi na podstawie kwestionariusza ankiety. Wyniki. Dzieci z otyłością mają więcej stwierdzanych wad postawy ciała w płaszczyźnie strzałkowej aniżeli dzieci z prawidłowym z-score (p<0,001). 46,8% badanych ma nieprawidłową głębokość obu krzywizn kręgosłupa. W grupie kontrolnej najwięcej odchyleń zauważono w ocenie ATR (kąt rotacji tułowia) na poziomie odcinka lędźwiowego (p 0,05). Dzieci otyłe częściej korzystały z urządzeń mobilnych, dzieci z prawidłowym ciężarem ciała z urządzeń stacjonarnych. Wnioski. Zdecydowanie więcej nieprawidłowości postawy ciała odnotowuje się w grupie dzieci otyłych. Dzieci bez względu na masę ciała korzystają z urządzeń elektronicznych. Warto rozszerzyć działania edukacyjne o programy poprawiające jakość postawy poprzez codzienne przebudowywanie nieprawidłowych wzorców.