Rola radioterapii w leczeniu izolowanych chłoniaków kości - opis przypadków - O’Shea, Agnieszka; Skowronek, Janusz (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2002)
Wstęp: Podstawową metodą leczenia chłoniaków jest chemioterapia. Radioterapia jest czasami stosowana w leczeniu chłoniaków o niskim stopniu złośliwości, w guzach zlokalizowanych lub w skojarzeniu z chemioterapią jako leczenie konsolidujące. Chłoniaki umiejscowione w kościach mogą być jedynym umiejscowieniem lub jednym z możliwych umiejscowień uogólnionej choroby. Ze względu na niewielką liczbę opisanych przypadków brak jest standardów leczenia. W pracy przedstawiono wyniki leczenia napromienianiem izolowanych chłoniaków o umiejscowieniu w układzie kostnym. Materiał i metody: W latach 1993-1999 w Wielkopolskim Centrum Onkologii zastosowano radioterapię u 11 chorych (8 mężczyzn, 3 kobiet) na izolowanego chłoniaka kości. Wiek pacjentów wynosił 19-72 lat. Najczęściej chłoniak był umiejscowiony w kręgosłupie i kości krzyżowej (7 chorych), ponadto w kości udowej, biodrowej, ramiennej i łopatce. W 10 przypadkach napromienianie chłoniaka kości połączono z zastosowaniem chemioterapii, w 5 przypadkach z usunięciem chirurgicznym guza umiejscowionego w kręgosłupie. Wyniki: Leczeniem uzyskano całkowitą remisję potwierdzoną badaniami radiologicznymi u 3 chorych, u 6 chorych częściową, u 2 chorych - brak remisji. Ponad 5 lat żyje 3 chorych, 4 pacjentów, u których obserwuje się nawrót choroby w postaci nowych ognisk chłoniaka jest skutecznie leczonych cytostatykami. Wnioski: 1) Radioterapia izolowanych chłoniaków kości jest leczeniem efektywnym. Radioterapia w dawkach stosowanych w tych przypadkach jest dobrze tolerowana i nie wpływa na wzrost powikłań. 2) Ze względu na typ histologiczny radioterapia chłoniaków kości często jest stosowana w skojarzeniu z chemioterapią. Niewielka grupa chorych nie pozwala na ocenę wpływu wysokości dawki napromieniania na odsetek wyleczeń, nie można też porównać wyników leczenia z grupą leczoną wyłącznie cytostatykami.