Obraz kliniczny opryszczkowatego zapalenia skóry - Rybak-d’Obyrn, Joanna; Placek, Waldemar J. (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2019)
Opryszczkowate zapalenie skóry jest rzadką, przewlekłą, autoimmunologiczną chorobą pęcherzową, przebiegającą z nadwrażliwością na gluten i obecnością intensywnego świądu. Skórną manifestacją jest występowanie symetrycznych, polimorficznych zmian skórnych grupujących się w układzie opryszczkowatym w typowej lokalizacji. Schorzenie to jest specyficzną skórną manifestacją choroby trzewnej, z często utajoną enteropatią glutenową. Obie choroby charakteryzuje związek z tymi samymi antygenami zgodności tkankowej, obecnością krążących przeciwciał IgA przeciwko endomysium mięśni gładkich i transglutaminazom oraz kliniczna remisja pod wpływem diety bezglutenowej. Nieprzestrzeganie diety bezgutenowej predysponuje do rozwoju niektórych chorób nowotworowych, autoimmunologicznych i chorób tarczycy. Rozpoznanie opiera się na stwierdzeniu w badaniu immunofluorescencji bezpośredniej charakterystycznych złogów IgA w brodawkach skóry. Oznaczanie swoistych surowiczych przeciwciał wykorzystuje się pomocniczo w diagnostyce oraz do monitorowania przestrzegania diety.