Łuszczyca stawowa – klasyfikacja, aspekty diagnostyczne i kliniczne - Chabros, Paweł; Pietrzak, Aldona; Gągała, Jacek; Kandzierski, Grzegorz; Krasowska, Dorota (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2020)
U 5–40% pacjentów z łuszczycą skóry występuje łuszczycowe zapalenie stawów, natomiast ok. 15–30% pacjentów z łuszczycą skóry ma nierozpoznane łuszczycowe zapalenie stawów. Kluczową rolę w patogenezie łuszczycowego zapalenia stawów odgrywają limfocyty T oraz wydzielane przez nie prozapalne cytokiny (interleukiny, interferony) i białka adhezyjne. Zarówno w łuszczycy, jak i w łuszczycowym zapaleniu stawów ważna jest też rola czynnika infekcyjnego. W surowicy pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów znacznie częściej obserwowano obecność przeciwciał przeciwko antygenom Yersinia spp., Campylobacter spp. oraz Chlamydia trachomatis. Rozpoznanie łuszczycowego zapalenia stawów może być oparte na kryteriach CASPAR. Badania obrazowe (TK, MRI, USG) stanowią rutynową diagnostykę w tej chorobie. Wyróżniono kilka podtypów łuszczycowego zapalenia stawów i wprowadzono kwestionariusze umożliwiające identyfikację ich wczesnych postaci. Na przebieg kliniczny oraz wyniki leczenia łuszczycowego zapalenia stawów istotny wpływ mogą mieć czynniki genetyczne, palenie papierosów, nadużywanie alkoholu, infekcje, stres oraz czynniki środowiskowe. W niektórych przypadkach choroba może prowadzić do inwalidztwa.