ARTYKUŁ ORYGINALNYNieoperacyjne zamykanie przetrwałych przewodów tętniczych u dorosłych - Kępka, Cezary; Demkow, Marcin; Rużyłło, Witold; Kowalski, Mirosław; Dzielińska, Zofia; Księżycka, Ewa; Hoffman, Piotr (Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej, 2005)
Wstęp: Dorośli z przetrwałym przewodem tętniczym (PDA) stanowią szczególny problem kliniczny. Operacja może wiązać się z koniecznością otwarcia klatki piersiowej i zastosowania krążenia zewnątrzustrojowego, a tym samym zwiększenia ryzyka okołooperacyjnego. W pracy przedstawiono wyniki nieoperacyjnego zamykania PDA w dorosłych za pomocą trzech typów okluderów, uzyskane w ciągu 10 lat w jednym ośrodku. Materiał i metodyka: W latach 1993–2003 zabiegi zamknięcia PDA wykonano u 97 pacjentów (p) w wieku 16–74 lat (średnio 34,4). Zabiegi wykonywano za pomocą trzech rodzajów okluderów: podwójnej parasolki Rashkinda (grupa 1, 31p), odczepianych koili (grupa 2, 23p) oraz korka Amplatza (grupa 3, 43p). Średnio minimalna średnica PDA wynosiła 4,9; 2,2 i 6,1 mm w grupach 1, 2 i 3. Wybór okludera zależał od morfologii PDA i okresu, w którym wykonywano zabieg. Wyniki: Zabiegi były skuteczne u 93,3%, 92,3% i 100% p odpowiednio w grupach 1, 2, 3. Przeciek został wyeliminowany po pierwszym zabiegu u 63% p z grupy 1 oraz 100% p z grupy 2 i 3. W obserwacji trwającej od 4 do 119 miesięcy eliminację przecieku stwierdzono u 80% p z grupy 1 i u wszystkich pacjentów z pozostałych grup. Nie wystąpiły istotne powikłania okołozabiegowe. Wnioski: Zastosowanie odczepialnych koili (do wąskich przewodów) oraz okludera Amplatza (do szerokich przewodów) pozwala na zamknięcie każdego przewodu tętniczego, niezależnie od anatomii i rozmiarów. Zabieg jest mało obciążający i pozwala na szczelne zamknięcie przewodów bez powikłań. Implantacja parasolki Rashkinda ze względu na ograniczenia nie sprawdziła się jako metoda zamykania PDA u dorosłych.