Rola oznaczania alergenowo swoistych przeciwciał w klasie IgG w diagnostyce alergii i nietolerancji pokarmowej - Bartuzi, Zbigniew; Lis, Kinga; Żbikowska-Gotz, Magdalena (Alergologia Polska - Polish Journal of Allergology, 2020)
Niepożądane reakcje na pokarm mogą się objawiać zarówno w ciągu kilku minut, jak i kilka czy kilkadziesiąt godzin po spożyciu potencjalnie alergizującego białka pokarmowego. Mogą one obejmować bardzo szerokie spektrum objawów klinicznych, zarówno łagodnych, często o ograniczonej lokalizacji, jak i bardzo ciężkich reakcji ogólnoustrojowych. Współczesna diagnostyka alergii pokarmowej opiera się przede wszystkim na wywiadzie i dokładnym badaniu fizykalnym, które mogą być uzupełniane badaniami dodatkowymi prowadzonymi in vivo lub in vitro. Zarówno powszechnie stosowane punktowe testy skórne, jak i badania laboratoryjne obejmujące oznaczanie stężenia immunoglobulin klasy E swoistych dla alergenów pokarmowych są pomocne w diagnostyce natychmiastowych reakcji IgE-zależnych. Obserwowane spektrum objawów klinicznych sugeruje jednak, że nie wszystkie niepożądane reakcje popokarmowe przebiegają w mechanizmie nadwrażliwości typu I. Zarówno testy oceniające stężenie swoistych IgE we krwi, jak i stwierdzające obecność IgE w tkankach są niewystarczające do diagnostyki reakcji nadwrażliwości przebiegających według innych mechanizmów. Aktualnie nie ma walidowanych testów in vivo ani in vitro, które mogłyby wesprzeć diagnostykę reakcji nadwrażliwości na pokarmy niezależnej od IgE. Brakuje również wiarygodnych dowodów na to, że pomiar stężenia IgG swoistych dla alergenów pokarmowych może być przydatny w rozpoznaniu alergii lub nietolerancji na pokarm, a także potwierdzających postulowane przez niektórych badaczy wnioski, że obecność tych przeciwciał wywołuje jakiekolwiek niekorzystne objawy. W związku z brakiem znaczenia klinicznego tych testów europejskie i światowe naukowe towarzystwa alergologiczne i immunologiczne odradzają stosowanie testów IgG w diagnostyce alergii i nietolerancji pokarmowej.