Leki biologiczne w terapii atopowego zapalenia skóry – rekomendacje Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, Polskiego Towarzystwa Alergologicznego, Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego oraz Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej - Nowicki, Roman; Trzeciak, Magdalena; Rudnicka, Lidia; Szepietowski, Jacek; Kulus, Marek; Kupczyk, Maciej; Mastalerz-Migas, Agnieszka; Peregud-Pogorzelski, Jarosław; Jahnz-Różyk, Karina; Narbutt, Joanna; Czarnecka-Operacz, Magdalena; Czajkowski, Rafal; et al. (Alergologia Polska - Polish Journal of Allergology, 2020)
U podłoża rozwoju atopowego zapalenia skóry (AZS) leżą zaburzenia genetyczne, immunologiczne, mikrobiologiczne oraz defekt bariery naskórkowej, które stanowią główne cele terapeutyczne. Choroba przebiega z okresowymi zaostrzeniami. Na jej rozwój i przebieg wpływają liczne czynniki środowiskowe i osobnicze. W ostatnich dekadach w krajach uprzemysłowionych obserwuje się trzykrotny wzrost zachorowań na AZS oraz coraz więcej przypadków opornych na leczenie miejscowe. Skuteczna terapia AZS powinna kontrolować kliniczne objawy choroby, zapobiegać zaostrzeniom oraz poprawiać jakość życia pacjentów. Wieloczynnikowa etiopatogeneza oraz różnorodne endotypy i fenotypy AZS uzasadniają dążenie do optymalizacji i personalizacji terapii. Aktualnie u pacjentów od 12. roku życia z umiarkowanym i ciężkim AZS, którzy nie reagują na leczenie miejscowe, zaleca się stosowanie dupilumabu.