Zasady postępowania u chorych z rozpoznaniem astmy ciężkiej leczonych glikokortykosteroidami systemowymi – zalecenia ekspertów dotyczące redukcji dawek i odstawiania tych leków - Kucharczyk, Aleksandra; Bednarek-Papierska, Lucyna; Barczyk, Adam; Kuna, Piotr; Nittner-Marszalska, Marita; Obojski, Andrzej; Śliwiński, Paweł; Kupczyk, Maciej (Alergologia Polska - Polish Journal of Allergology, 2022)
Zgodnie z obowiązującymi standardami (GINA 2021) u chorych na astmę ciężką przewlekła terapia doustnymi glikokortykosteroidami jest leczeniem ostatniego wyboru. Musi być ograniczona wyłącznie do osób, u których wykluczono możliwość zastosowania terapii biologicznych, a inne interwencje okazały się nieskuteczne, ponieważ zastosowanie nawet pojedynczych dawek glikokortykosteroidów systemowych wiąże się z ryzykiem pojawienia się działań niepożądanych. Dlatego też w każdym przypadku należy dążyć do optymalnej kontroli astmy, a każdy chory powinien być monitorowany pod kątem oceny liczby zaostrzeń i stosowania glikokortykosteroidów systemowych. Pozwoli to na identyfikację pacjentów nieleczonych optymalnie, którzy powinni być kierowani do ośrodków specjalistycznych w celu pogłębienia diagnostyki różnicowej i ewentualnego włączenia terapii biologicznej. U większości pacjentów umożliwia to redukcję liczby zaostrzeń, a także istotne zmniejszenie lub odstawienie przyjmowanych przewlekle doustnych glikokortykosteroidów, których stosowanie powinno być znacząco ograniczane z uwagi na liczne działania niepożądane. Dużym problemem jest odstawianie doustnych glikokortykosteroidów, ponieważ u ponad połowy chorych po dłuższym czasie stosowania tych leków pojawiają się objawy niewydolności kory nadnerczy. Są to pierwsze rekomendacje dotyczące propozycji postępowania diagnostycznego i terapeutycznego w tej grupie pacjentów.