Trądzik różowaty. Rekomendacje diagnostyczno-terapeutyczne ekspertów Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego. Część 1. Epidemiologia, klasyfikacja i obraz kliniczny - Woźniacka, Anna; Czuwara, Joanna; Krasowska, Dorota; Chlebus, Ewa; Wąsik, Grażyna; Wojas-Pelc, Anna; Rudnicka, Lidia; Narbutt, Joanna; Adamski, Zygmunt; Batycka-Baran, Aleksandra; Czajkowski, Rafal; Czarnecka-Operacz, Magdalena; et al. (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2022)
Trądzik różowaty (rosacea) jest przewlekłą, nawrotową, zapalną, ale nieinfekcyjną chorobą skóry, która relatywnie często występuje u osób dorosłych zamieszkujących obszar Europy Północnej. Do charakterystycznych objawów należą: nawracające zaczerwienienia skóry twarzy (flushing), rumień, teleangiektazje, grudki i krosty pojawiające się zwłaszcza w obrębie policzków, nosa, brody i czoła. Obecnie wyróżnia się cztery, wzajemnie niewykluczające się, podtypy trądziku: rumieniowy z teleangiektazjami, grudkowo-krostkowy, przerostowy i oczny. Obraz kliniczny dermatozy jest niejednorodny, a rodzaj objawów klinicznych i ich nasilenie może być osobniczo zmienne podczas kolejnych zaostrzeń choroby. Z tego powodu leczenie powinno być zindywidualizowane i uwzględniać rodzaj zmian skórnych, obecność chorób współistniejących, charakter wykonywanej pracy, wpływ choroby na jakość życia i preferencje pacjenta. Poza lekami stosowanymi miejscowo i ogólnoustrojowo bardzo istotna jest właściwa pielęgnacja skóry.