Alergia na orzeszki ziemne – epidemiologia, patomechanizm, czynniki ryzyka, drogi ekspozycji, objawy i rokowanie - Gawryjołek, Julia; Krogulska, Aneta (Alergologia Polska - Polish Journal of Allergology, 2022)
Alergia na orzeszki ziemne stanowi jeden z najczęstszych typów alergii pokarmowej występującej na świecie. Mimo że pojawia się zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, to zwykle dotyczy populacji wieku rozwojowego. Do czynników ryzyka rozwoju tej alergii należą: współistniejąca atopia, szczególnie atopowe zapalenie skóry, uczulenie na białko jaja kurzego, mutacja w genie filagryny oraz alergia na orzeszki ziemne w wywiadzie rodzinnym. Aktualnie uznaje się, że pierwotna droga ekspozycji na orzeszki ziemne ma znaczenie dla rozwoju uczulenia lub tolerancji – wczesna ekspozycja doustna sprzyja tolerancji, natomiast ekspozycja przezskórna rozwojowi alergii. Większość dzieci z alergią reaguje na pierwszą doustną ekspozycję na alergen, nawet jeżeli wcześniej go nie spożywały. Objawy po spożyciu orzeszków ziemnych rozwijają się podobnie jak w typowej reakcji IgE-zależnej, tj. w ciągu kilku sekund do 2 godzin po kontakcie z alergenem. Chociaż większość objawów po spożyciu orzeszków ziemnych ma charakter łagodny, produkt ten stanowi jedną z głównych przyczyn potencjalnie zagrażających życiu reakcji alergicznych. Alergia na orzeszki ziemne jest przykładem przetrwałej alergii pokarmowej, a długofalowe badania obserwacyjne wskazują, że tylko niewielka część dzieci z tą alergią nabywa tolerancję.