Nowe możliwości leczenia kwasem zoledronowym przerzutów do kości w przebiegu raka gruczołu krokowego, na tle zdobyczy badań molekularnych - Oborska, Sylwia; Bodnar, Lubomir; Szarlej-Wcisło, Katarzyna; Szczylik, Cezary (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2006)
Rak gruczołu krokowego jest nadal poważnym wyzwaniem. Na świecie stale obserwuje się ogromną liczbę zachorowań. Rak gruczołu krokowego jest głównie rozpoznawany w krajach wysoko uprzemysłowionych. Sposób odżywiania i tryb życia oraz stężenie androgenów są od dawna znanymi czynnikami, zwiększającymi ryzyko zachorowania na raka gruczołu krokowego. Przez ostatnie 10 lat badania molekularne dostarczyły wielu danych, wskazujących na mechanizmy powstawania raka gruczołu krokowego i jego progresji. Współczesne leczenie raka gruczołu krokowego opiera się na hormonoterapii. Natomiast leczenie raka gruczołu krokowego niezależnego od androgenów opiera się na cytostatykach: docetakselu i estramustynie oraz glikokortykoidach. W przebiegu raka gruczołu krokowego obserwowane są często przerzuty do kości. Długoterminowe leczenie hormonalne prowadzi do zaburzeń metabolizmu kości, co sprzyja w ich środowisku do powstawania przerzutów raka gruczołu krokowego. Kwas zoledronowy jest lekiem bezpiecznym oferującym korzyści kliniczne u chorych na raka gruczołu krokowego opornego na hormonoterapię z przerzutami do kości. Nadal trwają poszukiwania nowych leków, które będą skuteczne podczas leczenia tej trudnej jednostki chorobowej. Imatinib jest blokerem kilku kinaz białkowych, a jedna z nich, która jest związana z receptorem PDGF (płytkowopochodny czynnik wzrostu), może być istotnym celem w leczeniu raka gruczołu krokowego. Witamina D i jej metabolity mogą poprawić skuteczność chemioterapii stosowanej w leczeniu raka gruczołu krokowego.