ARTYKUŁ ORYGINALNYProblem eozynofilii w pokrzywce przewlekłej - Marciniak, Adriana; Wegener, Joanna; Jenerowicz, Dorota (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2006)
W niniejszej pracy podjęto próbę analizy zjawiska eozynofilii obwodowej u chorych na pokrzywkę przewlekłą, z uwzględnieniem wybranych elementów badania podmiotowego oraz nasilenia procesu chorobowego. Ocenie poddano 60 chorych na pokrzywkę przewlekłą w wieku od 5 do 70 lat. 18,3% badanych było płci męskiej, 81,7% – żeńskiej. U wszystkich chorych oceniano zmiany skórne – liczbę bąbli, maksymalną średnicę największego bąbla oraz nasilenie świądu. Dokonano pomiaru eozynofilii metodą Carpentiera oraz z zastosowaniem rozmazu krwi obwodowej. W grupie 60 badanych chorych znacznie podwyższoną wartość eozynofilii, mierzoną metodą Carpentiera, prezentowało tylko 3 chorych (5%). Wzrost odsetka granulocytów w rozmazie krwi obwodowej (>4%) zaobserwowano u 8 chorych (13,3%). W grupie badanych chorych średni poziom eozynofilii we krwi obwodowej oznaczony dwiema metodami nie różnił się statystycznie istotnie od wartości tego parametru w grupie osób zdrowych. Dodatkowo analiza za pomocą krzywych ROC wykazała, że powyższe parametry istotnie nie różnicują grupy osób chorych od grupy osób zdrowych. Wartość eozynofilii obwodowej była niższa u chorych w stanie klinicznym średnio ciężkim/ciężkim w porównaniu z grupą badanych chorych będących w stanie klinicznym lekkim/umiarkowanym, co może świadczyć o niszczeniu komórek, skróconej żywotności eozynofili albo ich wzmożonej migracji do tkanek. Wykazano natomiast istotną statystycznie korelację pomiędzy wartością eozynofilii oznaczoną metodą Carpentiera a tym samym parametrem wyrażonym w postaci odsetka granulocytów kwasochłonnych w rozmazie krwi obwodowej (p<0,001). Uzyskane wyniki badań sugerują, że pokrzywka przewlekła jest schorzeniem przebiegającym z niską eozynofilią obwodową. W przypadkach pokrzywki przewlekłej o ciężkim przebiegu, z obecnością dużej liczby granulocytów kwasochłonnych we krwi obwodowej, należy zwrócić uwagę na możliwy istotny udział dodatkowych czynników etiopatogenetycznych (schorzenia rozrostowe, autoimmunologiczne, związane z zaburzeniami gospodarki hormonalnej, a także towarzysząca infestacja pasożytnicza oraz choroby z kręgu atopii).