ARTYKUŁ POGLĄDOWYZnaczenie mastocytozy w reakcjach anafilaktycznych - Marciniak, Joanna; Jutel, Marek (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2006)
Podwyższony poziom tryptazy w surowicy krwi oraz wiążąca się z nim w 7–8% przypadków mastocytoza są istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju reakcji anafilaktycznej u pacjentów uczulonych na jady owadów z rodziny błonkoskrzydłych. Mastocytoza jest chorobą przebiegającą ze zwiększoną liczbą komórek tucznych w tkankach. Gromadzą się one najczęściej w skórze, szpiku kostnym, śledzionie i wątrobie. Obraz kliniczny choroby zależy od efektów działania mediatorów (głównie histaminy i tryptazy) uwalnianych podczas degranulacji mastocytów. Rozpoznanie mastocytozy opiera się m.in. na badaniu mikroskopowym bioptatu zmian skórnych, szpiku kostnego oraz ocenie poziomu mediatorów degranulacji (histaminy i jej metabolitów, prostaglandyny D 2 , heparyny, tryptazy) w surowicy krwi. Leczenie pacjentów z mastocytozą polega na blokowaniu degranulacji mastocytów oraz efektów działania mediatorów na narządy docelowe. Chorzy powinni unikać ekspozycji na czynniki prowokujące. Swoista immunoterapia alergenowa jest dobrze tolerowana i skuteczna u pacjentów z mastocytozą uczulonych na jady owadów. Należy w tych przypadkach zwiększyć dawkę szczepionki. Obecnie uważa się, że swoista immunoterapia powinna być prowadzona przez całe życie, ponieważ jej przerwanie grozi wystąpieniem niebezpiecznych reakcji anafilaktycznych.