Anestezjologia i intensywna terapia A retrospective analysis of high thoracic epidural anesthesia and analgesia in cardiac surgery over the 1995-2002 period - Stříteský, Martin; Lipš, Michael; Rubeš, David; Cermak, Tomas; Pavlíková, Marketa; Lindner, Jaroslav (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2005)
Wstęp: Wysokie znieczulenie zewnątrzoponowe oferuje wiele korzyści chorym poddanym zabiegom kardiochirurgicznym. Jednakże jego zastosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia krwiaka nadtwardówkowego, a co za tym idzie, z wystąpieniem powikłań neurologicznych. Prace analizujące to zagadnienie są trudne do porównania i dotyczą ok. 6 tys. chorych. Ze względu na 10-letnie doświadczenie w stosowaniu znieczulenia zewnątrzoponowego w kardiochirurgii podjęliśmy się określenia ryzyka wystąpienia powikłań neurologicznych po zastosowaniu znieczulenia zewnątrzoponowego w kardiochirurgii. Materiał i metody: W pracy przedstawiono analizę retrospektywną przebiegu pooperacyjnego u chorych po zabiegu kardiochirurgicznym, z zastosowaniem znieczulenia zewnątrzoponowego oraz bez jego zastosowania, operowanych w naszym ośrodku w latach 1995–2002. Pierwszoplanowym celem naszej analizy była częstość występowania cech kompresji rdzenia kręgowego, takich jak korzeniowe bóle pleców czy wystąpienie nasilających się ubytków neurologicznych u chorych po zabiegach kardiochirurgicznych, operowanych z zastosowaniem znieczulenia zewnątrzoponowego. Drugoplanowym zadaniem analizy było porównanie wyników leczenia między grupami chorych znieczulanych ogólnie z zastosowaniem znieczulenia zewnątrzoponowego i bez jego zastosowania. Wyniki: Analizie poddano 3 966 chorych. U 1 519 z nich zastosowano znieczulenie zewnątrzoponowe w połączeniu ze znieczuleniem ogólnym, natomiast u 2 447 jedynie znieczulenie ogólne. U żadnego pacjenta w grupie znieczulenia zewnątrzoponowego nie wystąpiły objawy kompresji rdzenia kręgowego, aż do czasu wypisania ze szpitala. Chorzy, u których zastosowano znieczulenie zewnątrzoponowe, byli w okresie pooperacyjnym rozintubowani wcześniej (11 godz. vs 13 godz., p<0,00001). W dalszej analizie dotyczącej śmiertelności, czasu pobytu na intensywnej terapii, wystąpienia udaru niedokrwiennego, migotania przedsionków, zawału okołooperacyjnego, infekcji płucnej lub infekcji rany, nie wykazano różnic pomiędzy grupami. Wnioski: Znieczulenie zewnątrzoponowe z połączeniu ze znieczuleniem ogólnym do zabiegów kardiochirurgicznych wydaje się bezpieczne i pozwala w okresie pooperacyjnym na wcześniejsze rozintubowanie chorego.