Terapia wieloczynnikowa u chorych na cukrzycę - Czupryniak, Leszek (Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, 2006)
Szacuje się, że na cukrzycę typu 2 choruje w Polsce ok. 2 mln osób, a liczba zachorowań stale rośnie. Podstawowym problemem zdrowotnym w cukrzycy jest występowanie późnych powikłań naczyniowych i uszkodzenia układu nerwowego. Powikłania te powodują zwiększoną częstość występowania u chorych na cukrzycę wielu poważnych chorób, w tym m.in. zawałów serca, udarów mózgu, amputacji kończyn dolnych, upośledzenia wzroku. Wykazano, m.in. w badaniu UKPDS, że dążenie jedynie do poprawy kontroli stężenia glukozy we krwi nie prowadzi do skutecznego zmniejszenia częstości późnych powikłań cukrzycy. Aby skutecznie zapobiegać uszkodzeniu układu sercowo-naczyniowego u chorych na cukrzycę, niezbędne jest ponadto kontrolowanie ciśnienia tętniczego, gospodarki lipidowej, stosowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) oraz zaprzestanie palenia papierosów. Na podstawie badania Steno-2 można zakładać, że prowadzona w ten sposób terapia wieloczynnikowa pozwoli zmniejszyć ryzyko rozwoju powikłań naczyniowych o charakterze mikro- i makroangiopatii o ponad 50 proc. w ciągu prawie 8 lat.