Artykuł oryginalnyJedno- i wielonaczyniowa choroba wieńcowa u chorych z zawałem serca leczonych angioplastyką. Rokowanie roczne - Zębik, Tadeusz; Gąsior, Mariusz; Kalarus, Zbigniew; Wąs, Tomasz; Gierlotka, Marek; Lekston, Andrzej; Wilczek, Krzysztof; Hawranek, Michał; Wasilewski, Jarosław; Trzeciak, Przemysław; Tajstra, Mateusz; Zembala, Marian; et al. (Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej, 2006)
Obecność wielonaczyniowej choroby wieńcowej (MCD) u pacjentów z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI) jest istotnym czynnikiem pogarszającym rokowanie. Doniesienia na temat wyników leczenia STEMI pacjentów z MCD za pomocą angioplastyki wieńcowej (PCI) są nieliczne. Metodyka: Do analizy włączono 3190 kolejnych chorych ze STEMI. Po koronarografii u 1751 (54,9%) rozpoznano MCD. W obu grupach wykonywano wczesną PCI w tętnicy dozawałowej. Wyniki: Chorzy z MCD byli starsi, mieli dłuższy czas trwania bólu zawałowego. Częściej u nich występowało nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, przebyty zawał serca oraz wstrząs kardiogenny przy przyjęciu. Rzadziej przednia lokalizacja zawału, poprzedzające leczenie trombolityczne oraz palenie papierosów. U chorych z MCD rzadziej tętnicą zawałową (IRA) była tętnica przednia zstępująca i częściej w IRA wyjściowo stwierdzano przepływ TIMI 0–1. Skuteczność PCI była wyższa w grupie SCD. Częstość stosowania stentów oraz abcyksymabu w obu grupach była podobna. Grupa MCD charakteryzowała się niższą LVEF oraz dłuższym czasem hospitalizacji. W MCD stwierdzono wyższą śmiertelność wewnątrzszpitalną (odpowiednio 3,5 vs 9,3%, p <0,0001) oraz jednoroczną (4,2 vs 11,9%, p <0,0001). Nie obserwowano natomiast różnic w liczbie ponownych zawałów serca oraz CVA (cerebrovascular accident, zdarzenie naczyniowo-mózgowe). Częściej wykonywano zabiegi PCI innych naczyń oraz CABG w czasie wstępnej hospitalizacji. W obserwacji jednorocznej częściej stwierdzano konieczność wykonania PCI w IRA oraz CABG w grupie MCD. Złożony punkt końcowy (zgon/ponowny zawał/TVR/CABG/CVA) wystąpił częściej w grupie MCD. W analizie wieloczynnikowej występowanie MCD (obok wieku, wstrząsu kardiogennego, nieskutecznej reperfuzji po PCI, reokluzji w IRA, zawału ściany przedniej oraz cukrzycy) jest niezależnym czynnikiem zwiększającym ryzyko zgonu u chorych ze STEMI leczonych PCI w obserwacji jednorocznej (odds ratio [OR]=1,92; 95% CI, p<0,0001). Wnioski: Wielonaczyniowa choroba wieńcowa jest niezależnym czynnikiem istotnie pogarszającym rokowanie chorych w STEMI. Biorąc pod uwagę fakt największego zagrożenia chorych z MCD w ciągu 30 dni po STEMI wydaje się, że należy w każdym przypadku rozważyć możliwie wczesną całkowitą rewaskularyzację. Ocena wartości takiego postępowania wymaga dalszych badań.