Współczesne wskazania do transplantacji szpiku - Hołowiecki, Jerzy (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2001)
Transplantacja komórek krwiotwórczych ze szpiku lub krwi rozwinęła się w ostatnich 50 latach, uzyskując wiodącą rolę w postępach terapii chorób hematologicznych i onkologicznych. W ostatnich latach wprowadzono szereg nowych odmian transplantacji, a liczba wykonywanych zabiegów w krajach wysoko rozwiniętych przekracza 300/10 mln mieszkańców/rok. Do rozwoju autotransplantacji przyczyniły się techniki pobierania komórek krwiotwórczych z krwi oraz nowe metody ich oczyszczania i przechowywania. Zastosowanie allotransplantacji wzrasta dzięki rejestrom dawców niespokrewnionych i przeszczepom ze zredukowanym kondycjonowaniem. Głównymi wskazaniami do transplantacji szpiku są: 1) nowotwory cechujące się dawkozależną wrażliwością na chemio/radioterapię: białaczka przewlekła szpikowa, białaczka ostra szpikowa, niektóre postacie MDS, białaczka ostra limfoblastyczna, chłoniaki złośliwe nieziarnicze, ziarnica złośliwa, szpiczak mnogi i niektóre nowotwory lite; 2) aplazje szpiku; 3) choroby wrodzone: talasemia, defekty immunologiczne i metaboliczne. Wyniki transplantacji szpiku poprawiają się dzięki doskonaleniu metod i zmniejszeniu częstości powikłań. Postępy biologii molekularnej i immunologii są podstawą konkurencyjnych metod leczenia, mogą być też jednak wykorzystane do doskonalenia transplantacji, gwarantując dalszy rozwój tej metody.