Wielokierunkowe działanie Herceptyny w komórkach raka z nadekspresją receptora HER2 (białka p185) - Szacikowska, Ewa; Kozłowski, Wojciech (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2001)
Przedstawiono aktualny stan wiedzy o różnych mechanizmach działania Herceptyny w komórkach raka z nadekspresją receptorów HER2, czyli białka p185. Badania podstawowe i kliniczne uzasadniły wprowadzenie monoklonalnego przeciwciała przeciwko białku p185 (Herceptyny) do terapii przeciwnowotworowej oraz pozwoliły na wypracowanie nowoczesnej strategii postępowania leczniczego nazywanej z ang. receptor enhancement chemosensitivity (REC). Jest ona oparta na zjawisku uczulania za pomocą Herceptyny komórek nowotworowych z nadekspresją receptorów HER2 na chemiczne leki przeciwnowotworowe. W wyniku takiego uczulenia lek chemiczny podawany w skojarzeniu z tym przeciwciałem trafia wybiórczo do komórek nowotworowych z nadekspresją receptorów HER2, ponieważ jest podawany na tarczę molekularną, czyli na określoną onkoproteinę, którą w tym przypadku jest białko receptora HER2. Badania innych autorów, dotyczące również receptorów z rodziny HER wykazały, że rozwój i progresja złośliwego fenotypu nowotworów pochodzenia nabłonkowego z nadekspresją receptorów p185, opiera się na 3-punktowej osi wyznaczonej przez działanie 3 wzajemnie regulujących się onkoprotein: heterodimeru receptorów HER2 i HER3, autokrynnie produkowanych heregulin (HRG) i cyklooksygenazy 2 (COX2). Centralnym ogniwem tej osi jest heterodimer receptorów HER2/HER3. Zablokowanie tego ogniwa Herceptyną neutralizuje mitogenną aktywność pozostałych 2 onkoprotein. W przypadku autokrynnych heregulin bowiem ten właśnie heterodimer stanowi główny element na drodze przekazywania sygnałów mitogennych przez hereguliny, natomiast w przypadku cyklooksygenazy 2, heterodimer ten indukuje onkogenną, konstytucjonalną aktywację genu COX2.