Niedokrwistość towarzysząca chorobom nowotworowym - Gawrychowski, Krzysztof (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2006)
Niedokrwistość bardzo często towarzyszy chorobom nowotworowym. Częstość jej współistnienia szacuje się na 40 do 75%. Wpływa ona nie tylko na pogorszenie jakości życia chorych, ale również na przebieg zaplanowanego leczenia przeciwnowotworowego. Już łagodna postać anemii wywiera niekorzystny wpływ na przebieg działañ terapeutycznych. Leczenie przyczynowe – radio- i chemioterapia – może pogłębiać anemię. Przetaczanie krwi lub stosowanie preparatów pobudzających erytropoezę stosowane jest do wyrównywania obniżonego stężenia hemoglobiny. Szczególną uwagę należy zwrócić na chorych wcześniej poddanych leczeniu mielosupresyjnemu, po przebytej radioterapii, np. na obszar miednicy mniejszej, jak również w sytuacjach, kiedy po pierwszym kursie chemioterapii wystąpił spadek stężenia hemoglobiny o 2 g/dl. Wartość leczenia preparatami stymulującymi erytropoezę potwierdziły liczne badania kliniczne.