Nowe leki w chemioterapii niedrobnokomórkowego raka płuca w stadium uogólnienia – rzeczywiste korzyści - M. Kowalski, Dariusz; Krzakowski, Maciej (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2001)
W ostatniej dekadzie do arsenału terapeutycznego w zaawansowanym niedrobnokomórkowym raku płuca weszło kilka nowych i obiecujących leków cytotoksycznych (m.in. taksany – paklitaksel i docetaksel, winorelbina, gemcytabina). Stosowane w monoterapii wykazują aktywność porównywalną do konwencjonalnych programów wielolekowych. Przynajmniej niektóre z nich (winorelbina, gemcytabina) odznaczają się lepszą tolerancją niż leki poprzednio stosowane. Jednocześnie stwierdzono znaczącą aktywność wymienionych nowych leków u chorych poprzednio poddawanych chemioterapii. W połączeniu z cisplatyną nowe leki pozwalają na uzyskanie niewielkiej poprawy wskaźników odpowiedzi i przeżycia w porównaniu do monoterapii cisplatyną lub starszych programów wielolekowych. Wszystkie programy chemioterapii wielolekowej z udziałem nowych leków wykazują podobną skuteczność przeciwnowotworową, a różnice pod względem profilu działań niepożądanych między nimi są nieznaczne. Dalsza poprawa wskaźników przeżycia w związku ze stosowaniem nowych leków może wiązać się z indywidualnym doborem poszczególnych leków na podstawie oceny czynników molekularnych, a także bardziej dokładnym postępowaniem diagnostycznym, lepszym leczeniem wspomagającym. Dalsze kierunki badań powinny koncentrować się na zastosowaniu nowych leków u chorych w podeszłym wieku i z upośledzeniem sprawności. Przedmiotem dalszych badań powinno być stosowanie nowych leków w leczeniu drugiej linii.