Kardiochirurgia dorosłych Tętnica promieniowa w chirurgicznym leczeniu choroby wieńcowej - Żelazny, Piotr; Religa, Grzegorz; Kołsut, Piotr; Buzun, Leszek; Szapiel, Grzegorz; Pawlak, Sebastian; Kaszczyński, Tomasz; Socik, Jolanta; Jasińska, Małgorzata (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2006)
Wstęp: Rola tętnicy promieniowej w rewaskularyzacji wieńcowej była przez lata niedoceniana. Obecnie zdobyła ona szczególną pozycję w całkowitej rewaskularyzacji tętniczej. Cel pracy: Ocena zastosowania tętnicy promieniowej w rewaskularyzacji wieńcowej. Materiał i metodyka: Od lutego 1997 r. do grudnia 2005 r. u 628 pacjentów wykonano rewaskularyzację wieńcową z zastosowaniem tętnicy promieniowej. Używano jej w różnych typach rewaskularyzacji oraz różnych konfiguracjach. U 157 (25%) osób RA wykorzystano w pomostach tętniczo-żylnych, u 305 (48,57%) w całkowitej rewaskularyzacji tętniczej przeprowadzonej metodą tradycyjną, a u 166 (26,43%) w technikach oszczędzających aortę wstępującą T, Y graftach oraz operacjach lejcowych. Stosowano ten sam reżim pobierania tętnicy promieniowej oraz śródoperacyjnego i pooperacyjnego podawania blokerów kanału wapniowego. Wyniki: Śmiertelność szpitalna wyniosła 3,34% (21 chorych). W przypadku 3 (0,48%) osób w bezpośrednim okresie pooperacyjnym udokumentowano badaniem koronarograficznym skurcz tętnicy promieniowej. W żadnym przypadku nie stwierdzono objawów niedokrwiennych kończyny, z której ją pobrano. Wnioski: Mimo tendencji do skurczu, tętnica promieniowa ma wiele zalet i jest bardzo dobrym naczyniem do pomostowania wieńcowego.