Neoadjuwantowa radio- i chemioterapia w płaskonabłonkowym raku przełyku – ocena morfologiczna i wyniki kliniczne - Bernacki, Andrzej; Nikliński, Jacek; Laudański, Jerzy; Furman, Krzysztof; Furman, Marian; Kozłowski, Mirosław; Kiluk, Stanisław (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2000)
Badania przeprowadzono u 37 chorych z płaskonabłonkowym rakiem przełyku, w dwóch grupach: I – 12 operowano bez terapii neoadjuwantowej, II – 25 operowano po zastosowaniu przedoperacyjnej radio- i chemioterapii. Przez trzy tygodnie stosowano: radioterapię (200 cGy/24 godz. – dawka całkowita 3000 cGy) i chemioterapię – 5-Fluorouracyl 300 mg/m 2 , codziennie we wlewie ciągłym oraz Cisplatynę 20 mg/m 2 , w dniach 1. -5. i 17. -21. dzień. W grupie II, po operacji u 4 chorych nie znaleziono w badaniu morfologicznym zmian nowotworowych – odpowiedź całkowita (CR), u 12 stwierdzono zmniejszenie nacieku nowotworowego, w tym u 7 była to odpowiedź częściowa 1 (PR1) i u 5 odpowiedź częściowa 2 (PR2). W 7 przypadkach po zastosowaniu leczenia nie było zmian morfologicznych – brak odpowiedzi (SD). Oceniano również stopień zaawansowania nowotworu (pTNM), powikłania pooperacyjne i dwuletnie przeżycie, które w grupie I wynosiło 27 proc., w grupie II 48 proc. Wnioski: neoadjuwantowa radio- i chemioterapia w raku płaskonabłonkowym przełyku przedłuża przeżycie chorych po leczeniu operacyjnym. Odległe wyniki kliniczne korelują z odpowiedzią zmiany nowotworowej na stosowane leczenie przedoperacyjne.