Artykuł oryginalnyWyniki odległe implantacji stentów powlekanych rapamycyną u pacjentów z chorobą wieńcową - Peruga, Jan; Kasprzak, Jarosław D.; Kopff, Anna; Kidawa, Michał; Plewka, Michał; Krzemińska-Pakuła, Maria (Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej, 2006)
Restenoza w naczyniu poddanym zabiegowi angioplastyki (PCI) jest głównym ograniczeniem skuteczności leczenia tymi zabiegami chorych z chorobą wieńcową. Szerokie zastosowanie konwencjonalnych stentów wewnątrzwieńcowych zmniejszyło częstość występowania restenozy, nadal jednak szacuje się, że występuje ona u 10 do 30% chorych. Cel pracy: Celem pracy jest ocena skuteczności inwazyjnego leczenia choroby wieńcowej za pomocą implantacji stentów powlekanych rapamycyną (DES) w wybranej grupie chorych, w której ryzyko restenozy w przypadku implantacji standardowego stentu jest największe. Wyniki: Zabiegi implantacji DES wykonano u 286 chorych, w tym u 8 (2,8%) chorych z ostrym zawałem serca i u 98 (34,2%) chorych z niestabilną chorobą wieńcową. U 80,4% chorych wskazaniem do implantacji DES była restenoza po PCI. U wszystkich chorych zabieg był skuteczny. W obserwacjach odległych, trwających średnio 28,7 miesięcy, odnotowano 6 zgonów, w tym 4 (1,4%) o prawdopodobnym tle wieńcowym, a u 8 chorych wystąpił zawał mięśnia sercowego. U 59 (20,6%) chorych wykonano kontrolną koronarografię w ciągu 6–9 miesięcy od zabiegu. Nawrót zwężenia w miejscu DES stwierdzono u 1 (0,4%) chorego, natomiast u 18 (6,3%) chorych stwierdzono restenozę w obszarze do 5 mm przed i za implantowanym stentem. W okresie obserwacji nie odnotowano zakrzepicy. Wnioski: U chorych z chorobą wieńcową i dużym ryzykiem restenozy w przypadku implantacji standardowego stentu, stenty powlekane istotnie zmniejszają częstość występowania restenozy oraz konieczność przeprowadzania ponownych zabiegów, a tym samym poprawiają skuteczność leczenia przezskórnego.