Ocena objętości gruczołu krokowego przy użyciu TRUS i NMR u chorych na raka stercza - Terlikiewicz, Joanna; Makarewicz, Roman; Lebioda, Andrzej; Wronczewska, Anna; Kabacińska, Renata; Zuchora, Anysja (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2006)
Cel: Zachorowalność na raka gruczołu krokowego stale wzrasta. Zarówno w trakcie diagnostyki, jak i planowania leczenia istotne jest oszacowanie objętości gruczołu krokowego. Istnieją różne sposoby pomiaru objętości stercza – USG przez powłoki brzuszne, ultrasonografia przezodbytnicza, rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa. Nadal istnieją kontrowersje co do tego, która z wymienionych metod jest najlepsza do diagnostyki i planowania leczenia raka gruczołu krokowego. Celem pracy było porównanie objętości gruczołu krokowego przy użyciu TRUS i NMR. Materiał i metody: Analizie poddano 30 chorych na raka gruczołu krokowego, u których objętość prostaty oceniono przy użyciu TRUS i NMR. Chorzy leczeni byli w latach 2005–2006 w Centrum Onkologii w Bydgoszczy przy zastosowaniu śródtkankowej brachyterapii i teleradioterapii. Współczynnik korelacji Pearsona, parametry regresji liniowej i wartości oczekiwane obliczono przy użyciu Statistica for Windows v 7. Wyniki: Objętości gruczołu krokowego obliczone przy użyciu NMR były większe niż objętości oznaczone przy użyciu TRUS. Średnia objętość w badaniu NMR wynosiła 44,5 cm 3 (SD 14,0), podczas gdy średnia objętość oszacowana TRUS wynosiła 32,9 cm 3 (SD 10,7). Badanie rezonansem powodowało przeszacowanie objętości prostaty o ok. 25% w porównaniu z TRUS. Współczynnik korelacji Pearsona wynosił 0,73 (0,61–0,85; 95% przedział ufności, p<0,0001). Współczynniki regresji liniowej wynosiły b 1 =0,96 (0,8–1,12; 95% przedział ufności) i b 0 =12,6 (6,8–18,4; 95% przedział ufności). Wnioski: W przeprowadzonej analizie wykazano dobrą korelację miedzy objętością gruczołu krokowego ocenioną w badaniu NMR i TRUS. Wydaje się, że TRUS jest cenną metodą diagnostyczną w ocenie objętości gruczołu krokowego.