Antyoksydanty w ochronie radiologicznej– metody detekcji i identyfikacji wolnych rodników - Rożej, Adam; Małkowski, Bogdan; Andryskowski, Grzegorz; Tryniszewski, Wiesław; Maziarz, Zbigniew (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2000)
Odkrycie w 1895 r. promieniowania X, jak również wyizolowanie w 1902 r. przez Marię i Piotra Curie czystego radu spowodowało rozwój nowych metod diagnostycznych i terapeutycznych. Zjawisko jonizacji towarzyszące promieniowaniu może być szkodliwe i niebezpieczne, jednakże jego umiejętne wykorzystanie w sposób zaplanowany i kontrolowany służy ratowaniu życia ludzi. Bezsporne znaczenie w ochronie radiologicznej mają parametry techniczne urządzeń, czasy akwizycji, odległości od źródła, czy stosowanie osłon. Jednym z elementów ochrony radiologicznej, który ma – do tej pory małe – znaczenie praktyczne jest stosowanie u osób napromieniowanych substancji o właściwościach radioochronnych. Celem pracy jest przeglądowa ocena dostępnych badań naukowych dotyczących wpływu substancji antyoksydacyjnych na parametry morfologiczne i biochemiczne organizmów żywych poddanych promieniowaniu jonizującemu. Po analizie przedstawionych prac rodzi się pytanie, czy aktywne substancje, które wykazują pozytywny efekt na napromieniowane organizmy znajdą praktyczne zastosowanie w uzupełniającej terapii chorych napromieniowanych i czy odegrają istotną rolę w ochronie radiologicznej personelu medycznego i pacjentów.