Porównanie odległych wyników leczenia wysiłkowego nietrzymania moczu metodami Burcha, TVT i TVT-O na podstawie subiektywnej oceny operowanych kobiet - Szyłło, Krzysztof; Bartodziej, Urszula; Włodarczyk, Bogumił; Dobrowolski, Zbigniew; Brucka, Aleksandra (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2006)
Cel pracy: Porównanie, na podstawie subiektywnej oceny operowanych kobiet, odległych wyników leczenia wysiłkowego nietrzymania moczu (WNM) metodami Burcha, TVT i TVT-O. Materiał i metody: Badaniem objęto 82 pacjentki operowane z powodu WNM w Klinice Ginekologii Operacyjnej ICZMP, u których w okresie przedoperacyjnym wykluczono inny niż wysiłkowy, typ nietrzymania moczu. U 32 pacjentek przeprowadzono zabieg operacyjny metodą Burcha, u 28 kobiet wykonano TVT, a u 22 TVT-O. Czas obserwacji wynosił odpowiednio: u chorych po operacji Burcha: 1–4 lata, po TVT: 6 mies. do 4 lat, po TVT-O: 6–15 mies. Wyniki leczenia analizowano na podstawie rozesłanej do pacjentek ankiety. Wyniki: W grupie kobiet operowanych metodą Burcha uzyskano drogą zwrotną 19 ankiet z 32 rozesłanych, po operacji TVT 18 z 28, po TVT-O 18 z 22. Incydenty nietrzymania moczu występowały często u 21,1% chorych po operacji Burcha, u 11,1% kobiet po TVT, a nie stwierdzono ich u żadnej kobiety po TVT-O. Potrzebę noszenia wkładki higienicznej na stałe podawało 42,1% kobiet po operacji Burcha. Częstość oddawania moczu po operacji zdecydowanie zmniejszyła się u 55,5% respondentek po TVT-O. 72,2% kobiet operowanych metodami TVT i TVT-O oceniło swój komfort życia po operacji jako nieporównywalnie lepszy niż przed. Wnioski: Najniższy odsetek epizodów nietrzymania moczu stwierdzono u pacjentek po operacjach TVT i TVT-O, które także oceniały swój komfort życia najwyżej.