Skuteczność resekcji przedniej z całkowitym wycięciem mezorektum w radykalnym leczeniu raka odbytnicy u mężczyzn - Szynglarewicz, Bartłomiej; Matkowski, Rafał; Sydor, Daniel; Forgacz, Józef; Pudełko, Marek; Grzebieniak, Zygmunt (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2007)
Cel: Ocena skuteczności resekcji przedniej z całkowitym wycięciem mezorektum (TME) w radykalnym leczeniu raka odbytnicy u mężczyzn, u których, zdaniem części autorów, uzyskanie adekwatnych marginesów radialnych może być trudniejsze niż u kobiet. Materiał i metody: Prospektywnej ocenie poddano kolejnych 43 mężczyzn z histologicznie potwierdzonym rakiem odbytnicy, operowanych od 01.1998 r. do 12.1999 r. U pacjentów wykonano przednią resekcję odbytnicy z zaoszczędzeniem zwieraczy metodą TME. W stadiach B i C wg Dukesa stosowano leczenie uzupełniające: 8 chorych otrzymało neoadjuwantową radioterapię i 6 kursów chemioterapii po zabiegu, 15 skojarzoną radiochemioterapię adjuwantową. Wyniki: Nie zanotowano śmiertelności pooperacyjnej. U 4,6% pacjentów stwierdzono wyłącznie wznowę miejscową, u 18,6% wyłącznie przerzuty odległe, u 4,6% oba typy nawrotu. Całkowite przeżycie 5-letnie wyniosło 71,5±9,8% (Kaplan-Meier). W stadium A wykazano 100,0±0,0% przeżyć, w B 60,0±13,1%, w C 25,0±16,4% (P<0,05, test log-rank). Obecność przerzutów w węzłach chłonnych była czynnikiem pogarszającym rokowanie z wysoką znamiennością statystyczną (P<0,001): N- vs N+, odpowiednio 82,9±6,5% vs 25,0±16,4% przeżyć. U wszystkich pacjentów N+ z nawrotem obserwowano uogólniony rozsiew choroby nowotworowej. Wnioski:,/b. Technika TME pozwala na osiągnięcie niskiego odsetka wznów miejscowych i poprawę przeżyć odległych u chorych na raka odbytnicy, dlatego powinna być niezbędnym elementem postępowania chirurgicznego. Mimo skutecznej kontroli miejscowej uzyskanej dzięki TME i postępów leczenia uzupełniającego rokowanie u pacjentów z przerzutami w węzłach chłonnych jest złe.