Tamoksifen/Antyestrogeny zwiększają agresywność raka piersi z amplifikacją i/lub nadekspresją genu HER-2 - Szacikowska, Ewa; Kozłowski, Wojciech (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 1999)
Celem artykułu jest przedstawienie wyników najnowszych badań podstawowych dotyczących hormonoreaktywności nabłonkowych komórek ludzkiego raka piersi z amplifikacją genu HER-2. Badania te – prowadzone na modelach komórkowych – w sposób jednoznaczny określają rolę tamoksifenu/antyestrogenów w procesach związanych z regulacją wzrostu komórek. Badania te pokazują również, że gen HER-2, którego produkt, receptorowe białko p185, prowadzi w przypadku amplifikacji tego genu do znaczącego wzrostu proliferacji takich komórek i podwyższenia ich potencjału przerzutowania, jest genem pozostającym pod kontrolą estrogenów. W obecności receptorów estrogenowych, estradiol w komórkach z amplifikacją genu HER-2 prowadzi do spadku ilości transkryptu tego genu, zaś tamoksifen/antyestrogeny intensyfikują jego transkrypcje, prowadząc do wzrostu agresywności takiego klonu w guzie. Mechanizm ten prowadzi do obserwowanego klinicznie, statystycznie znamiennego skrócenia przez tamoksifen/antyestrogeny, czasu wolnego od wznowy i czasu całkowitego przeżycia w porównaniu z grupą kontrolną pacjentek, również z amplifikacją genu HER-2, lecz nie poddanych leczeniu antyestrogenami. Tak więc podawanie antyestrogenów pacjentkom chorym na raka piersi z amplifikacją genu HER-2 jest szkodliwe. W artykule zaprezentowano prace kliniczne z ostatnich 10 lat, które stanowią doniesienia w pełni zgodne z wynikami najnowszych badań podstawowych. Niektóre z nich już osiem lat temu rzuciły właściwe światło na ten problem, lecz były źle przyjęte.