Chemioterapia ogólnoustrojowa złożona z cyklofosfamidu, epirubicyny, carboplatyny w połączeniu z chemioterapią dootrzewnową z carboplatyną w terapii raka jajnika - Kaliński, Adam; Staszewski, Andrzej; Szczylik, Cezary; Wcisło, Gabriel; Korniluk, Jan; Sielużycka, Joanna; Nurzyński, Paweł; Kowalski, Piotr; Langiewicz, Przemysław (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 1999)
Wstęp. Terapia raka jajnika stanowi ciągle istotny problem. Leczeniem pierwszego rzutu jest obecnie klasyczna chemioterapia ogólnoustrojowa. Celem pracy była ocena połączenia terapii ogólnoustrojowej złożonej z cyklofosfamidu (CTX) – 600 mg/m 2 , carboplatyny (CBDCA) – 400 mg/m 2 , epirubicyny (EPI) – 50 mg/m 2 oraz carboplatyny podawanej dootrzewnowo w dawce 30-40 proc. dawki dożylnej. Metody. Do badania zakwalifikowano 29 pacjentek w przedziale wiekowym 41-77 lat (średni 55,7 lat). Pod względem odpowiedzi oceniono do tej pory 29 chorych, natomiast toksyczności – 131 kursów chemioterapii. Stopień zaawansowania choroby wg FIGO wahał się między II a IV stopniem. Badanie prowadzono między lutym 1995, a lipcem 1999 r. Podano łącznie 205 kursów chemioterapii. Skuteczność chemioterapii adjuwantowej oceniano w badaniach obrazowych oraz oceniając poziom markera Ca-125 we krwi po III i VI kursie chemioterapii lub wykonując operację second look po III lub po VI kursie. W przypadku nieobecności zmian patologicznych w badaniach obrazowych oraz prawidłowym poziomie Ca-125 przez okres 3 miesięcy mówiliśmy o remisji całkowitej klinicznej (cCR), zaś w przypadku nieobecności zmian nowotworowych w jamie otrzewnej w operacji second look w badaniach histopatologicznych bioptatów mówiliśmy o remisji histopatologicznej (pCR). W przypadku zmniejszenia się tych zmian o co najmniej 50 proc., jak i markera Ca-125, mówiono o remisji częściowej klinicznej lub histopatologicznej (PR). Stabilizację choroby (SD) określaliśmy jako nieobecność nowych ognisk lub nieobecność progresji zmian już istniejących przez okres 8 tygodni. Za progresję choroby (PD) uważaliśmy pojawienie się nowych zmian lub zwiększenie się starych zmian o 25 proc. Wyniki. Uzyskano łącznie 14 (48 proc.) remisji całkowitych (CR) oraz 12 (45 proc.) remisji częściowych (PR). U dwóch pacjentek (7 proc.) doszło do stabilizacji choroby (SD). Łączny odsetek odpowiedzi wyniósł 93 proc. (27 chorych). Dziesięć całkowitych remisji (34 proc.) uzyskano u pacjentek z chorobą resztkową 2 cm. Czas trwania odpowiedzi wahał się od 1 do 46 miesięcy (średnio 11,9 miesięcy). Całkowite przeżycie wynosi 79 proc. (23 osoby). Toksyczność terapii była wg skali WHO średnia. W przypadku 30 kursów konieczne było podanie G-CSF, GM-CSF. Odnotowano 35 przypadków (27 proc.) toksyczności hematologicznej IV stopnia. Pięć pacjentek wymagało redukcji dawek ze względu na toksyczność. Wnioski. Uzyskane wyniki potwierdzają skuteczność chemioterapii dożylnej skojarzonej z dootrzewnową. Skojarzenie tych dwóch metod podania leków przeciwnowotworowych pozwala na zwiększenie odsetka odpowiedzi. Problemem pozostaje jednak przedłużenie czasu trwania remisji.