Wyniki leczenia chorych na raka piersi w stadium rozsiewu w materiale Wielkopolskiego Centrum Onkologii - O’Shea, Agnieszka; Jezierska, Dorota; Nowakowska, Elżbieta; Bąk, Grażyna; Skowronek, Janusz; Adamska, Krystyna; Kubaszewska, Maria (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 1999)
Rak piersi w stadium rozsiewu jest chorobą nieuleczalną, jednak u części chorych udaje się znacząco wydłużyć przeżycie stosując skojarzone leczenie ogólnoustrojowe z radioterapią. Przedstawiono wyniki leczenia chorych na raka piersi w stadium rozsiewu. 92 chorych na raka piersi w stadium M1 leczono w latach 1983-1987 w Wielkopolskim Centrum Onkologii. Wiek chorych w momencie zachorowania na raka piersi wahał się od 29 do 74 lat, średnio 51,5 lat, w momencie wykrycia pierwszych przerzutów wynosił średnio 56,4 lat. Metody leczenia obejmowały radioterapię, chemioterapię i hormonoterapię w monoterapii lub jako leczenie skojarzone. 7 chorych (7,6 proc.) przeżyło 5 lat od momentu wykrycia zmian przerzutowych. Średni okres przeżycia w całej grupie wyniósł 13,5 miesiąca. 67,4 proc. chorych żyło krócej niż 2 lata od momentu rozpoznania przerzutów. Przerzuty wykryto w okresie do 5 lat od zakończenia leczenia ogniska pierwotnego w 65/92 przypadkach (70,7 proc.), w 57/92 przypadkach (n=62,0 proc.) przerzuty wykryto w ciągu pierwszych trzech lat obserwacji. W 27 przypadkach rozpoznano je w okresie dłuższym niż 5 lat (29,3 proc.). W grupie 34 chorych z 4 i więcej zajętymi węzłami chłonnymi pachowymi, tylko w 4 przypadkach bezobjawowy okres obserwacji był dłuższy niż 5 lat (11,8 proc.), w przypadku braku zajęcia węzłów (n=22 chore) w 10 przypadkach wykryto przerzuty po 5 latach obserwacji (45,5 proc.). Najczęstszym miejscem pojawienia się przerzutów raka ptersi był kościec, jednocześnie chore z przerzutami tak umiejscowionymi miały duże prawdopodobieństwo długotrwałego przeżycia.