Rola radioterapii w leczeniu raka nerki - Pęczkowski, Piotr (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2007)
Radioterapia uzupełniającą po zabiegu operacyjnym nie jest rutynowym postępowaniem terapeutycznym. Może być stosowana u chorych z wysokim ryzykiem wznowy miejscowej – nieradykalny makroskopowy lub mikroskopowy zabieg operacyjny, naciekanie tkanki tłuszczowej okołonerkowej. Wskazane stosowanie jest techniki konformalnej, celem osłony narządów krytycznych i precyzyjnego podania dawki całkowitej. Dawka całkowita wynosi 45–50 Gy we frakcjach 1,8–2 Gy na obszar loży po nerce i regionalne węzły chłonne. Tolerancja leczenia wg tego schematu jest dobra. Radioterapia przedoperacyjna może być stosowana w przypadkach guzów nieresekcyjnych. Zalecana dawka wynosi 45 Gy we frakcjach po 1,8 Gy. W przypadkach zmian przerzutowych wieloogniskowych, wskazane są pojedyncze wysokie frakcje 6–10 Gy lub niższe frakcje do dawki 20–40 Gy. Poprawa subiektywna i obiektywna obserwowana jest u ponad 50% chorych. U chorych z pojedynczymi ogniskami przerzutowymi, z przewidywanym dłuższym okresem przeżycia, rekomenduje się podwyższenie dawki całkowitej do 45–50 Gy.