Artykuł poglądowy Alkoholowa choroba wątroby - Hartleb, Marek; Czech, Ewa (Gastroenterology Review/Przegląd Gastroenterologiczny, 2007)
Alkoholowa choroba wątroby jest w Europie najczęstszą przyczyną bezobjawowych nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych oraz najczęstszym wskazaniem do transplantacji wątroby z powodu schyłkowej marskości. Kolejnymi stadiami tej choroby są proste stłuszczenie, stłuszczeniowe zapalenie oraz marskość wątroby, która pojawia się u mniej niż 10% osób pijących alkohol w sposób szkodliwy dla zdrowia. Zapalenie stłuszczeniowe wątroby może okresowo przybierać postać niewydolności wątroby z pełną dekompensacją metaboliczną. W patogenezie alkoholowego zapalenia wątroby najważniejszą rolę odgrywają komórkowy stres oksydacyjny i ekspozycja wątroby na jelitowe endotoksyny. Próg toksyczności alkoholu oraz stopień uszkodzenia wątroby są indywidualnie zjawiskami związanymi ze słabo poznaną predyspozycją genetyczną oraz ze współistnieniem takich czynników, jak zakażenie HCV, niedożywienie, otyłość, cukrzyca, hemosyderoza lub stosowanie leków hepatotoksycznych. Najważniejszą rolę w leczeniu odgrywa trwała abstynencja alkoholowa, która poprawia przebieg kliniczny każdego stadium alkoholowej choroby wątroby. Znaczenie wspomagające ma dieta wysokokaloryczna i bogatowitaminowa, a w ciężkich postaciach zapalenia wątroby standardem postępowania jest kortykoterapia, wpływająca korzystnie na krótkoterminowy wskaźnik czasu przeżycia