Torakochirurgia Znaczenie badania śródoperacyjnego w diagnostyce zmian w płucach i ocenie marginesu chirurgicznego oskrzela - Langfort, Renata (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2007)
Badanie śródoperacyjne jest jedną z trudniejszych procedur histopatologicznych, wymagającą dużego doświadczenia patologa oraz dobrej współpracy kliniczno-patologicznej. Głównymi wskazaniami do jego wykonania jest ustalenie obecności i charakteru zmiany, ocena marginesu chirurgicznej resekcji, wystarczalności pobranego materiału dla ustalenia rozpoznania histopatologicznego. W diagnostyce zmian w płucach dodatkowo wykorzystywane jest ono do oceny stopnia zaawansowania raka płuca, jak również w celu potwierdzenia wcześniejszej sugestii nowotworu, wysuniętej na podstawie biopsji cienko- lub gruboigłowej, bronchoskopii, gdy wynik histopatologiczny budzi jakiekolwiek wątpliwości kliniczne. Większość rozpoznań śródoperacyjnych jest zgodna z wynikiem ostatecznym. Zdarzają się jednak badania odroczone, gdy rozpoznanie wymaga wykonania standardowych preparatów z bloczków parafinowych, badania fałszywie ujemne, wynikające z pobrania wycinków z niewłaściwego miejsca lub z nieprawidłowej oceny mikroskopowej oraz fałszywie dodatnie, związane z błędem interpretacyjnym zmiany. Zrozumienie wskazań do wykonania badania śródoperacyjnego, jego możliwości diagnostycznych oraz trudności, jakie mogą być z nim związane, są ważnymi elementami ułatwiającymi współpracę między operującym chirurgiem i patologiem.