Otyłość – niektóre aspekty epidemiologiczne i rokownicze - Jasiel-Wojculewicz, Hanna; Chrostowska, Marzena (Kardiologia na co Dzień, 2007)
Według szacunkowych danych 50–65% populacji ma nadmierną masę ciała. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) oficjalnie uznała otyłość za stan wymagający leczenia, przewlekły, związany ze zwiększoną śmiertelnością, sprzyjający rozwojowi innych schorzeń. Najnowsze badania dowodzą, że tkanka tłuszczowa, szczególnie trzewna, jest także gruczołem wydzielania wewnętrznego, produkującym wiele substancji aktywnych. Częstsze występowanie chorób układu krążenia u osób otyłych tłumaczy się wieloma mechanizmami. Jednym z nich jest podklinicznie przebiegający przewlekły proces zapalny. Brzuszna lokalizacja tkanki tłuszczowej ma znacznie poważniejsze konsekwencje niż lokalizacja podskórna. Otyłość brzuszna jest 2. co do częstości kardiometabolicznym czynnikiem ryzyka wystąpienia zawału mięśnia sercowego, cukrzycy typu 2 oraz incydentów sercowo-naczyniowych. Zakrojona na szeroką skalę profilaktyka oraz właściwa terapia osób już dotkniętych otyłością może przynieść globalne zmniejszenie ryzyka występowania incydentów sercowo-naczyniowych.