Artykuł oryginalnyBiałko C-reaktywne jako marker aktywności klinicznej w chorobie Leśniowskiego-Crohna - Radwan-Kwiatek, Karolina; Radwan, Piotr; Skrzydło-Radomańska, Barbara (Gastroenterology Review/Przegląd Gastroenterologiczny, 2007)
Wstęp: Określenie aktywności w chorobie Leśniowskiego-Crohna odgrywa dużą rolę w codziennej praktyce, jak i próbach klinicznych. Jednakże rutynowo wykorzystywane w tym celu skale są mało precyzyjne. Białko C-reaktywne (CRP) uważa się za czuły marker stanu zapalnego oraz uszkodzenia tkanki. Cel pracy: Określenie korelacji poziomu CRP z aktywnością choroby oraz jego znaczenia w przewidywaniu ciężkości przebiegu choroby. Materiał i metody: Badaniem objęto 89 pacjentów (43 mężczyzn i 46 kobiet) z aktywną bądź nieaktywną postacią choroby. U każdego określano poziom CRP oraz aktywność choroby przy użyciu skali CDAI. Wyniki: Wartość mediany dla CDAI wynosiła 224 (odstęp międzykwartylowy 192–243), a wartość mediany dla CRP 20 mg/l (odstęp międzykwartylowy 5–38 mg/l, górna granica normy 5 mg/l). U 49,4% pacjentów CRP było >20 mg/l. CRP wykazywało istotną statystycznie korelację ze skalą CDAI (p=0,000001). Znaczenie predykcyjne CRP było wysokie przy CDAI >220. Wnioski: CRP jest dobrym wskaźnikiem aktywności klinicznej w chorobie Leśniowskiego-Crohna.